بی شک زیست بشر از بدو ورود به عرصه فرهنگ  ، وابستگی تنگاتنگی به عمران ، آبادانی و ساخت و ساز داشته است. لذا در جامعه و قومی ودرهردوره ای ازتاریخ همواره فرهنگ پیش نیاز دسترسی به صنعت ، هنر، اقتصاد ، آموزش ، بهداشت و دیگر موارد مشابه بوده است.
در گذشته های دور دست کشف آتش نقطه عطفی در زندگی بشر به شمار می آید لذا اینجا بود که انسان از خام خواری عبور کرد. اوکه باید خود را در مقابل سرما و درندگان گرسنه حفظ می کرد به غارهای طبیعی و دست ساز پناه برد اما در همه جا از کره خاکی غار و امکان ایجاد آن وجود نداشت لذا با جذب گرمای آتش در زمستانهای سرد به سمت حفظ آن در یک محدوده بسته برآمد و کم کم پدیده ای به نام سرپنا ها مفهوم پیدا کرد.
سیاوش دل انگیزان – آذر ماه نود چهارصد و دو